Home » Actueel » Column

Onder embargo

februari 2010

Het leek even bijna het belangrijkste nieuws bij de presentatie van het rapport van de Commissie Davids: er is niets gelekt. Het embargo is niet geschonden. Dat veranderde snel toen Minister-President Balkenende meende uit de heup te moeten reageren op het rapport. Maar de presentatie van ‘Davids’ bewees wel weer eens de waarde van een door journalisten vaak verguisd, maar ook magisch verschijnsel: het embargo.

Het embargo is een van de meest intrigerende principes in de werkrelatie tussen woordvoerders, PR-mensen en journalisten. Journalisten staat het schuim op de mond bij een (onnodig) embargo. PR-medewerkers doen soms schietgebedjes tot het embargo verstreken is, uit angst voor een embargoschender die een zorgvuldig geregisseerde introductie in het honderd laat lopen. En allebei terecht. Want een onnodig embargo getuigt van onprofessioneel gedrag en maakt het journalisten onnodig lastig. En de gevolgen van vroegtijdig lekken van een leuk nieuwsfeitje zijn vaak veel groter dan de gemiddelde journalist zich ooit beseft.

Kwestie van timing
Zullen we het embargo dan maar gewoon afschaffen? Nou nee. Mits goed ingezet is een embargo een krachtig instrument voor zowel de organisatie die iets te melden heeft als de journalist die dat nieuws wil melden. Embargo’s hebben alles te maken met timing. Een embargo staat niet alleen stoer op een persbericht. Het heeft een functie om nieuws wereldkundig te laten worden op het moment dat dit verantwoord is (bijvoorbeeld bij een speech, bij een aankondiging met gevolgen voor personeel of bij concurrentiegevoelige informatie). Maar het heeft ook een functie om verschillende mediatypen zo te kunnen bedienen dat zij allemaal datgene kunnen doen met een bericht dat past bij een krant, TV-programma of nieuwssite. Juist daar zit vaak de crux. Een online redactie zal doorgaans alleen extra werk maken van een nieuwsitem wanneer zij vooraf de tijd hebben om interviews te doen. Voor een krant geldt dat nieuws dat in de ochtend verschijnt vaak al zodanig is opgepikt door radio, TV en online media dat het de volgende ochtend alweer oud nieuws is. Aan de voorlichter of PR-professional de taak om iedereen de ruimte te bieden. Dat vraagt de ene keer om een primeur of exclusiviteit en in andere gevallen om een embargo. Zo bezien is een embargo soms zelfs de meest ‘eerlijke’ vorm van nieuwsdistributie.

Embargo’s moeten dus blijven. Maar wel met mate en professioneel ingezet. Ze horen bij het vak, net zoals andere magische begrippen als ‘off the record gesprekken’, ‘spindoctors’ of de ‘Nieuwspoortcode’.

Ewald van Rooij

---

Tag(s): No Tags