Home » Actueel » Column

Twitter journalistiek

april 2009

Weet u wie Jonathan Nip is? Hij is student aan de UvA en werd even wereldberoemd omdat hij als eerste via Twitter verslag deed van de ramp met het Turkish Airlines toestel. De hele dag stond hij journalisten uit de hele wereld te woord. Aanvankelijk als een van de eerste ooggetuigen, maar al snel als bijzaak: de twitterende burgerjournalist. De Turkish Airlines ramp betekende een doorbraak voor Twitter in Nederland, net als de ‘twitpic’ van de Ministerraad die minister Verhagen stuurde vanuit de Trêveszaal. Voor Twitterfans het bewijs dat het twitteren eindelijk serieus genomen wordt en een echte nieuwsbron kan zijn. Is dat terecht?

Twitteren is de status van nerd-communicatietool inmiddels wel ontstegen, maar het zal nog lang duren voordat oma die wel probleemloos sms-jes verstuurt, gaat twitteren met haar kleinkinderen. Dat vinden de gebruikers overigens geen enkel probleem. Wie er echt toe doet, twittert wel. In sommige kringen of beroepsgroepen is Twitter zelfs echt populair. Al is die populariteit soms afgedwongen. De hoofdredacteur van Spits verwacht van al zijn verslaggevers dat zij twitteren. Waarom? Omdat zij zo nog dichter op het nieuws zitten en signalen kunnen oppikken voordat zij nieuws geworden zijn.

Valse profeten
Een beetje journalist kan dus niet meer zonder twitter, zou je zeggen. Maar hoe waardevol is het ‘breaking news’ van Twitter echt? Tegenover de waardevolle skoops die het wereldnieuws halen, staan duizenden non-nieuws berichten. Twitter wordt vaak beschreven als een ‘kroeg zonder kroegbaas’. Niemand dus die een oogje in het zeil houdt en meelopers, roddelaars, leugenaars, valse profeten en dronkelappen in het gareel houdt. Twitter wordt ook vaak vergeleken met die hype van drie jaar geleden: burgerjournalistiek. Met een mobiele telefoon met camera was voortaan iedereen journalist. De kwaliteit was vaak dramatisch en de toegevoegde waarde beperkt. Burgerjournalistiek is inmiddels weer ongeveer terug bij af. Speciale websites als Skoeps gingen ter ziele. Maar de burgerjournalisten zijn er nog steeds en hun filmpjes en ooggetuigenverslagen ook. Een deel van hen vindt nu via Twitter zijn weg naar de ‘echte media’.

Twitter journalistiek is dus een feit. Maar zoals met zoveel nieuwe media, moet ook hier het kaf zich nog scheiden van het koren. En een normaal proces van journalistieke checks and balances moet ontstaan. Want een broodje aap verhaal is snel geboren. En juist door Twitter gaat zo’n verhaal zo snel de wereld rond dat je binnen een paar uur al een wereldwijde keten van Broodje Aap filialen kunt beginnen.

Ewald van Rooij

---

Tag(s): No Tags