In de spits kan het een hele klus zijn om van Den Haag naar Amsterdam te rijden, maar later op de avond is het eigenlijk maar een kort ritje. Tenminste als er niet ergens een ongeluk is gebeurd of onderhoud wordt uitgevoerd. Gelukkig beschikt Rijkswaterstaat over een hele serie communicatie instrumenten die dan worden ingezet om automobilisten te informeren en ergernissen zoveel mogelijk te beperken.
Laatst reed ik na een afspraak om een uur of 11 ’s avonds naar Amsterdam. Net toen ik had uitgerekend dat ik over 10 minuten thuis zou zijn, begonnen de signaleringsborden te knipperen. Eerst was de boodschap 70 km per uur, toen 50 km per uur en vervolgens werd met pijlen en rode kruizen aangegeven dat er maar één rijstrook open was. Stapvoets rijdend stelde ik mijn inschatting van 10 minuten bij naar drie kwartier.
Een half uur later passeerde ik de oorzaak van de file. Een onderhoudsploeg was bezig op het viaduct waar we overheen reden. Gelukkig hadden ze volgens het Rijkswaterstaat-boekje gedacht aan communicatie over hun werkzaamheden. Op een groot lichtbord achterop één van de geparkeerde vrachtwagens stond met reuzenletters: ONDERHOUD KUNSTWERK.
Ik weet toevallig dat ‘kunstwerk’ een vakterm is voor bruggen, viaducten, aquaducten en andere bijzondere bouwwerken in de infrastructuurwereld. Maar ik denk dat het overgrote deel van mijn medeweggebruikers die avond enigszins in verwarring heeft rondgekeken waar dat standbeeld stond dat onderhoud nodig had. En waarom daar in hemelsnaam drie rijbanen voor afgesloten moesten worden. De communicatiedoelstelling ergernis beperken is die avond niet gehaald.
Auteur: Ruben van Dorssen
Opgeslagen in CommunicatieMet de tag(s): mobiliteit, overheidscommunicatie